Tag Archives: κινηματογράφος

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

5 Οκτ.

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ

Οι «Άλπεις» είναι η έκτη ταινία που ο Γιώργος Λάνθιμος έχει κάνει από το 1995 μέχρι το 2011, ημερομηνία παραγωγής αυτής της ταινίας. Προηγήθηκε η «Κινέττα» (2005) και ο «Κυνόδοντας» (2009). Οι «Άλπεις» ακολουθούν την ίδια αισθητική και αφηγηματική λογική της «Κινέττα», ταιριάζει όμως με τον «Κυνόδοντα», όσον αφορά τη φόρμα της αφήγησης.

alpeis foto1

Πρόκειται για μία εταιρεία που θέλει να προσφέρει φιλική παρέα σε άτομα που έχουν χάσει κάποιο δικό τους, με κάποια αποζημίωση, φυσικά. Παρακολουθούμε μια νοσοκόμα που παίζει αυτό το ρόλο και καταλαβαίνουμε τη δομή αυτής της οργάνωσης που ονομάζεται Άλπεις. Το σκεπτικό για να δοθεί αυτό το όνομα είναι ότι οι Άλπεις είναι υψηλό βουνό, το πιο υψηλό στην Ευρώπη, που θα μπορούσε κάποιος να το αντικαταστήσει με κάποιο άλλο. Άρα αυτή η οργάνωση Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

30 Σεπτ.

ΔΟΚΙΜΑΣΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ

Τι γίνεται όταν μια γυναίκα δεν έχει ξεκαθαρίσει το σεξουαλικό προσανατολισμό της; Για ποιο λόγο όμως ο άνθρωπος χάνει την ικανότητά του να εκφράζεται και τελικά να εκφέρει το λόγο; Έχει να κάνει αυτό με τη σεξουαλικότητά του; Σε αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί να απαντήσει η ταινία της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγκάρη, «Attenberg» (2010), η τρίτη της ταινία και η δεύτερη μεγάλου μήκους, μετά την πάρα πολύ ενδιαφέρουσα «Οι διαρκείς αναχωρήσεις της Πέτρα φον Γκόινγκ» (2000). Αυτές οι ταινίες ανήκουν σε αυτή την κατηγορία κινηματογραφικών έργων για τα οποία κανείς δεν μπορεί να πει αν αρέσει ή όχι, αλλά αν είναι ενδιαφέρουσα ή όχι, με την έννοια ότι αυτές οι ταινίες επηρεάζουν, εγείρουν συζητήσεις περισσότερο από το να διασκεδάζουν τα χαμηλά ένστικτα του ανθρώπου.

attenberg foto1

Το «Attenberg» ακολουθεί την ίδια προβληματική της «Πέτρα φον Γκόινγκ». Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη έχουμε τον άνθρωπο να ζει και να δραστηριοποιείται στο αστικό περιβάλλον και να προσπαθεί να βρει τον εαυτό του μέσα από τα αναφερόμενα που το ίδιο το περιβάλλον της δίνει. Με αυτό τον τρόπο ψάχνει να βρει τα στοιχεία του παζλ που είναι ο υπό διαμόρφωση χαρακτήρας της. Στην ταινία που συζητάμε η Τσαγκάρη πηγαίνει πιο μακριά. Εδώ δεν έχουμε απλά το περιβάλλον, αλλά τις ανθρώπινες σχέσεις που βοηθούν το άτομο να διαμορφώσει Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

26 Σεπτ.

Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Όσοι έχουν δει τη σειρά του Σούπερμαν, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο, «Σούπερμαν, η επιστροφή», θα έχουν παρατηρήσει ότι ο βασικός κορμός παραμένει ο ίδιος: ο Σούπερμαν είναι ένας εξωγήινος, κάτι σα μεσσίας, ερωτεύεται, αλλά ξέρει τόσο να υποχωρεί στον ερωτά του όπως και να σώζει, την τελευταία στιγμή, τους ανθρώπους. Σε όλες τις περιπτώσεις δε γερνά, δεν περνά μέρα από πάνω του, δεν πεθαίνει εκτός αν…

superman returns foto1

Στην πρώτη εκδοχή του «Σούπερμαν» (1978), σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Ντόνερ (Richard Donner) και με πρωταγωνιστές τους Μάρλον Μπράντο (Marlon Brado), στον πατέρα του Σούπερμαν, και τον Κρίστοφερ Ριβ (Christopher Reeve), στο Σούπερμαν και στον Κλαρκ Κεντ, έχουμε την πρώτη προσέγγιση. Ο συγγραφέας του είναι ο Μάριο Πούζο (Mario Puzo). Το 1939 αυτός ο χαρακτήρας, σε κόμικ, δημιουργήθηκε από τους Τζέρι Σίγκελ (Jerry Siegel) και Τζο Σάστερ (Joe Shuster). Περίπου 40 χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο.

Είναι πολύ σημαντικό να δούμε πότε αυτός ο χαρακτήρας μπήκε στη ζωή Συνέχεια

ΚΥΡΙΑΚΗ ΧΩΡΙΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟ

17 Σεπτ.

ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

Το  Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συμμετέχει την  Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013  στην εκδήλωση  «Μια αλλιώτικη Κυριακή – Μια Κυριακή χωρίς αυτοκίνητο», που διοργανώνει το περιοδικό Parallaxi με το «Θεσσαλονίκη Αλλιώς» σε συνεργασία με την Ένωση για τα Δικαιώματα των Πεζών και τον Δήμο Θεσσαλονίκης.

Μία μέρα με ποδήλατο κυρίως.

Μία μέρα με ποδήλατο κυρίως.

Πιο συγκεκριμένα, το βράδυ της Κυριακής 22/9 (ώρα 20.00) στην πλατεία Αριστοτέλους θα προβληθεί η ταινία «Ο κύριος Ιλό στο χάος της κυκλοφορίας», του Ζακ Τατί, στον θερινό κινηματογράφο που θα έχει διαμορφωθεί στο χώρο ειδικά για την εκδήλωση.

Στόχος του «Μια αλλιώτικη Κυριακή -μια Κυριακή χωρίς αυτοκίνητο»  είναι να ζήσουν όλοι οι Θεσσαλονικείς «Μια αλλιώτικη μέρα, μία μέρα χωρίς αυτοκίνητο» με το κέντρο της πόλης, στο τετράγωνο που περικλείεται από την οδό Εθνικής Αμύνης μέχρι και τη Βενιζέλου και από την Εγνατία μέχρι τη Λεωφόρο Νίκης Συνέχεια

ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

30 Ιολ.

ΜΙΑ ΒΑΘΙΑ ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΓΑΠΗΣ

Μια ακτιβίστρια του κινηματογράφου, ενεργή κινηματογραφίστρια και, πάνω απ’όλα, ντόμπρος άνθρωπος, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Η Αλίντα Δημητρίου, σε ηλικία 80 ετών, άφησε στην ελληνική κινηματογραφική οικογένεια μια μεγάλη κληρονομιά. Θα μπορούσαμε να τη συνοψίσουμε ως εξής: διεισδυτική ματιά, ερωτική διάθεση, διερεύνηση της πραγματικότητας, κινηματογραφικό δοκίμιο, ποιητική γραφή, ολοκληρωτική άρνηση του συμβιβασμού και απώλεια του φόβου. Και πάλι λίγα λέω. Αυτά και άλλα που δεν εκφράζονται και παραμένουν στην καρδιά μας, σα συναισθήματα κυρίως, είναι το κληροδότημα της Αλίντας Δημητρίου στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο.

dimitriou alinta foto1

Περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1990 έκανα την πρώτη συνέντευξη μαζί της, στο Φεστιβάλ της Δράμας. Οι περσόνες του Φεστιβάλ ήταν η Αλίντα και ο Σωτήρης Δημητρίου. Η πρώτη έκανε ταινίες, ο δεύτερος, ο άντρας της, ήταν και είναι ο επιφανέστερος θεωρητικός του κινηματογράφου. Αν έκανες παρέα με την Αλίντα, τότε, αναγκαστικά, έκανες και με το Σωτήρη και το αντίστροφο. Ήταν η πρώτη γνωριμία μου με το όμορφο και σπουδαίο ζευγάρι που έβγαζε προς τα έξω έντονο ερωτισμό Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

29 Ιολ.

ΜΕΤΑΞΥ

ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΗΣ

Μια ιστορία για τις διαλυμένες οικογένειες της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε αυτή την ταινία, «Η αδελφή μου» («Sister»), της Ursula Meier. Με βλέμμα ανθρωπιστικό πολύ προσεχτικά βλέπει την ψυχή του ανθρώπου και διερευνά τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο, μέσα στην οικογένεια και μέσα στην κοινωνία, γενικότερα.

sister foto1

Η σκηνοθέτης ξεκινά την αφήγησή της από την ιστορία ενός μικρού παιδιού που βρίσκεται στις αρχές της εφηβείας. Το βλέπουμε να κλέβει διάφορα αντικείμενα από ένα χιονοδρομικό κέντρο και να τα πουλάει για να βγάζει τα απαραίτητα λεφτά να ζει αυτός και η γυναίκα που είναι μαζί του, αλλά και για να κάνει αυτή το κέφι της. Ποια είναι αυτή η γυναίκα; Σε αυτή την ερώτηση του θεατή η ταινία έχει έτοιμη απάντηση Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

29 Ιολ.

ΑΠΕΘΑΝΤΟΣ ΕΣΤΙ

Εκεί που τελειώνει το «Κακό» αρχίζει το «Κακό, στην εποχή των ηρώων». Η επίθεση των ζόμπι κάνει τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες να κλειστούν σε ένα γήπεδο. Όταν τα πρώτα ζόμπι θα μπουν στο γήπεδο τότε θα κάνουν μια προσπάθεια να βγουν έξω και να προσπαθήσουν να σωθούν. Εδώ η ταινία μας δίνει μια άλλη διάσταση: το κακό έχει τη ρίζα του στην αρχαία εποχή, 3.000 χρόνια πριν, στην Αρχαία Ελλάδα, είναι κάτι που είναι προγραμματισμένο να έρθει ξανά!

to kako stin epoxi ton iroon foto1

Στην Αθήνα που δεν είναι και τόσο έρημη πλέον, θα βρουν συμμάχους για να μπορέσουν να επιζήσουν. Καινούργιοι χαρακτήρες θα μπουν στη δραματουργία και θα δημιουργήσουν νέο. Έχουμε δύο παράλληλες αφηγήσεις. Η πρώτη είναι η επίθεση που γίνεται σε μια παρέα στην Αρχαία Ελλάδα, επίθεση ανθρωποφαγίας που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με αυτή των ζόμπι. Το ίδιο ανεξήγητη με αυτή που περιγράφει η ταινία στη σύγχρονή μας Αθήνα. Η δεύτερη είναι η επίθεση των ζόμπι και κάποιων που εκμεταλλεύονται αυτή την κατάσταση. Οι δύο αφηγήσεις δένουν Συνέχεια

ΖΟΜΠΙ

22 Ιολ.

ΖΟΜΠΙ: ΕΚΔΙΚΗΣΗ

Ή ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ

Στην κινηματογραφική μυθολογία έχουν τη θέση τους και τα ζόμπι. Η καταγωγή τους είναι από τη λογοτεχνία όπου έχουν δύο διαμετρικά αντίθετες μορφές: είναι εκδικητικά και ειρηνικά όντα. Μήπως όμως αυτές οι δύο αντιθετικές όψεις μας δίνουν μια ολοκληρωμένη εικόνα μιας δύναμης που μπορεί να φέρνει το κακό αλλά και το καλό, ανάλογα με τις περιστάσεις; Θα δούμε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απίθανο.

zombi foto1

Ένας άνθρωπος πεθαίνει. Σε όλες τις περιπτώσεις που θα εξετάσουμε είτε έχει κάνει μια ύβρη, εδώ αυτή νοείται με την έννοια της υπεροψίας έναντι μια ανώτερης πνευματικής οντότητας θεϊκής ή μη, είτε μια βέβηλη πράξη, παραβιάζοντας ένα ιερό κανόνα, σύμφωνα με μια σύμβαση, όπως είτε έχει οριστεί είτε θα προσδιοριστεί στην εξέλιξη της αφήγησης. Είναι φανερό ότι η ψυχή του νεκρού πάσχει και θα πρέπει να υποστεί μια σειρά από δοκιμασίες μέχρι να εξαγιαστεί για να αναπαυθεί ειρηνικά στον Κάτω Κόσμο. Αυτός ο άνθρωπος πριν να πεθάνει Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

22 Ιολ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΕΒΙΝ

Είναι σπάνιες οι ευκαιρίες που μας δίνει ο κινηματογράφος για να συζητήσουμε τη σχέση της ανάπτυξης του λόγου -προφορικού ή γραπτού- με τη βία έτσι όπως εγγράφεται στην κοινωνία. Αυτή η ταινία «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν» («We need to talk about Kevin»), 2011, όχι μόνο μας δίνει αυτή τη δυνατότητα, αλλά, πολύ περισσότερο, μπορούμε να αναλύσουμε τη βία του λόγου που γεννά, αυτή που εγγράφεται στην κοινωνία, σε οποιαδήποτε μορφή της.

Η μητέρα-δημιουργός

Η μητέρα-δημιουργός

Η αφήγηση μας δείχνει τον Κέβιν πως μεγαλώνει στην οικογένειά του, μέχρι να φτάσει στο τέλος της εφηβείας, όταν θα εκδηλωθεί η βία, με τη σειρά των εγκλημάτων που θα κάνει. Η αφήγηση μπερδεύεται, όσον αφορά στο χρόνο. Τα μέρη της αφήγησης δε βρίσκονται σε μια λογική αλληλουχία. Με αυτό τον τρόπο δομείται ένας «παράλογος» τρόπος αφήγησης που μας βάζει στο λογική του παράλογου και του παραβατικού τρόπου συμπεριφοράς Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

17 Ιολ.

ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΕΓΓΡΑΦΕΤΑΙ;

Κατ’αρχήν είναι σημαντικό γεγονός η παραγωγή της πρώτης ελληνικής ταινίας με θέμα ζόμπι. Η παραγωγή σαν τέτοια απαιτεί ένα καλό προϋπολογισμό, πολλά εφέ και την πολυτέλεια των επιλεγμένων χώρων, έτσι ώστε να ταιριάζουν με το θέμα. Η ταινία του Γιώργου Νούσσια «Το κακό» (2005) δεν είχε μεγάλο προϋπολογισμό, είχε όμως την «πολυτέλεια» να βρει άδειους χώρους για να είναι δυνατό να αποδοθεί ο χώρος της αφήγησης που βρίσκεται ανάμεσα στο φαντασιακό και τον τρόμο. Έτσι είχαμε την πρώτη σχετικά επιτυχημένη ελληνική ταινία, αυτής της θεματολογίας.

to kako foto1

Επειδή όμως δεν ενδιαφέρει τόσο πολύ το θεατή το πως έγινε μια ταινία και οι δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στο σκηνοθέτη και στους παραγωγούς, αλλά το θέμα και η αισθητική της, στο κριτικό σημείωμά μας θα μας απασχολήσει η δομή αυτής της ταινίας, έχοντας όμως υπόψη μας και τις δυσκολίες του εγχειρήματος, στην ελληνική κινηματογραφική βιοτεχνία. Το σημαντικό για αυτή την ταινία είναι ότι στα ειδικά εφέ είναι υπεύθυνοι οι Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος, συνεργάτες εδώ και χρόνια σε χολιγουντιανές παραγωγές Συνέχεια