Tag Archives: Κατάλογος κριτικών ταινιών

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

5 Οκτ.

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ

Οι «Άλπεις» είναι η έκτη ταινία που ο Γιώργος Λάνθιμος έχει κάνει από το 1995 μέχρι το 2011, ημερομηνία παραγωγής αυτής της ταινίας. Προηγήθηκε η «Κινέττα» (2005) και ο «Κυνόδοντας» (2009). Οι «Άλπεις» ακολουθούν την ίδια αισθητική και αφηγηματική λογική της «Κινέττα», ταιριάζει όμως με τον «Κυνόδοντα», όσον αφορά τη φόρμα της αφήγησης.

alpeis foto1

Πρόκειται για μία εταιρεία που θέλει να προσφέρει φιλική παρέα σε άτομα που έχουν χάσει κάποιο δικό τους, με κάποια αποζημίωση, φυσικά. Παρακολουθούμε μια νοσοκόμα που παίζει αυτό το ρόλο και καταλαβαίνουμε τη δομή αυτής της οργάνωσης που ονομάζεται Άλπεις. Το σκεπτικό για να δοθεί αυτό το όνομα είναι ότι οι Άλπεις είναι υψηλό βουνό, το πιο υψηλό στην Ευρώπη, που θα μπορούσε κάποιος να το αντικαταστήσει με κάποιο άλλο. Άρα αυτή η οργάνωση Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

30 Σεπτ.

ΔΟΚΙΜΑΣΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ

Τι γίνεται όταν μια γυναίκα δεν έχει ξεκαθαρίσει το σεξουαλικό προσανατολισμό της; Για ποιο λόγο όμως ο άνθρωπος χάνει την ικανότητά του να εκφράζεται και τελικά να εκφέρει το λόγο; Έχει να κάνει αυτό με τη σεξουαλικότητά του; Σε αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί να απαντήσει η ταινία της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγκάρη, «Attenberg» (2010), η τρίτη της ταινία και η δεύτερη μεγάλου μήκους, μετά την πάρα πολύ ενδιαφέρουσα «Οι διαρκείς αναχωρήσεις της Πέτρα φον Γκόινγκ» (2000). Αυτές οι ταινίες ανήκουν σε αυτή την κατηγορία κινηματογραφικών έργων για τα οποία κανείς δεν μπορεί να πει αν αρέσει ή όχι, αλλά αν είναι ενδιαφέρουσα ή όχι, με την έννοια ότι αυτές οι ταινίες επηρεάζουν, εγείρουν συζητήσεις περισσότερο από το να διασκεδάζουν τα χαμηλά ένστικτα του ανθρώπου.

attenberg foto1

Το «Attenberg» ακολουθεί την ίδια προβληματική της «Πέτρα φον Γκόινγκ». Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη έχουμε τον άνθρωπο να ζει και να δραστηριοποιείται στο αστικό περιβάλλον και να προσπαθεί να βρει τον εαυτό του μέσα από τα αναφερόμενα που το ίδιο το περιβάλλον της δίνει. Με αυτό τον τρόπο ψάχνει να βρει τα στοιχεία του παζλ που είναι ο υπό διαμόρφωση χαρακτήρας της. Στην ταινία που συζητάμε η Τσαγκάρη πηγαίνει πιο μακριά. Εδώ δεν έχουμε απλά το περιβάλλον, αλλά τις ανθρώπινες σχέσεις που βοηθούν το άτομο να διαμορφώσει Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

26 Σεπτ.

Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Όσοι έχουν δει τη σειρά του Σούπερμαν, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο, «Σούπερμαν, η επιστροφή», θα έχουν παρατηρήσει ότι ο βασικός κορμός παραμένει ο ίδιος: ο Σούπερμαν είναι ένας εξωγήινος, κάτι σα μεσσίας, ερωτεύεται, αλλά ξέρει τόσο να υποχωρεί στον ερωτά του όπως και να σώζει, την τελευταία στιγμή, τους ανθρώπους. Σε όλες τις περιπτώσεις δε γερνά, δεν περνά μέρα από πάνω του, δεν πεθαίνει εκτός αν…

superman returns foto1

Στην πρώτη εκδοχή του «Σούπερμαν» (1978), σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Ντόνερ (Richard Donner) και με πρωταγωνιστές τους Μάρλον Μπράντο (Marlon Brado), στον πατέρα του Σούπερμαν, και τον Κρίστοφερ Ριβ (Christopher Reeve), στο Σούπερμαν και στον Κλαρκ Κεντ, έχουμε την πρώτη προσέγγιση. Ο συγγραφέας του είναι ο Μάριο Πούζο (Mario Puzo). Το 1939 αυτός ο χαρακτήρας, σε κόμικ, δημιουργήθηκε από τους Τζέρι Σίγκελ (Jerry Siegel) και Τζο Σάστερ (Joe Shuster). Περίπου 40 χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο.

Είναι πολύ σημαντικό να δούμε πότε αυτός ο χαρακτήρας μπήκε στη ζωή Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

29 Ιολ.

ΜΕΤΑΞΥ

ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΗΣ

Μια ιστορία για τις διαλυμένες οικογένειες της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε αυτή την ταινία, «Η αδελφή μου» («Sister»), της Ursula Meier. Με βλέμμα ανθρωπιστικό πολύ προσεχτικά βλέπει την ψυχή του ανθρώπου και διερευνά τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο, μέσα στην οικογένεια και μέσα στην κοινωνία, γενικότερα.

sister foto1

Η σκηνοθέτης ξεκινά την αφήγησή της από την ιστορία ενός μικρού παιδιού που βρίσκεται στις αρχές της εφηβείας. Το βλέπουμε να κλέβει διάφορα αντικείμενα από ένα χιονοδρομικό κέντρο και να τα πουλάει για να βγάζει τα απαραίτητα λεφτά να ζει αυτός και η γυναίκα που είναι μαζί του, αλλά και για να κάνει αυτή το κέφι της. Ποια είναι αυτή η γυναίκα; Σε αυτή την ερώτηση του θεατή η ταινία έχει έτοιμη απάντηση Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

29 Ιολ.

ΑΠΕΘΑΝΤΟΣ ΕΣΤΙ

Εκεί που τελειώνει το «Κακό» αρχίζει το «Κακό, στην εποχή των ηρώων». Η επίθεση των ζόμπι κάνει τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες να κλειστούν σε ένα γήπεδο. Όταν τα πρώτα ζόμπι θα μπουν στο γήπεδο τότε θα κάνουν μια προσπάθεια να βγουν έξω και να προσπαθήσουν να σωθούν. Εδώ η ταινία μας δίνει μια άλλη διάσταση: το κακό έχει τη ρίζα του στην αρχαία εποχή, 3.000 χρόνια πριν, στην Αρχαία Ελλάδα, είναι κάτι που είναι προγραμματισμένο να έρθει ξανά!

to kako stin epoxi ton iroon foto1

Στην Αθήνα που δεν είναι και τόσο έρημη πλέον, θα βρουν συμμάχους για να μπορέσουν να επιζήσουν. Καινούργιοι χαρακτήρες θα μπουν στη δραματουργία και θα δημιουργήσουν νέο. Έχουμε δύο παράλληλες αφηγήσεις. Η πρώτη είναι η επίθεση που γίνεται σε μια παρέα στην Αρχαία Ελλάδα, επίθεση ανθρωποφαγίας που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με αυτή των ζόμπι. Το ίδιο ανεξήγητη με αυτή που περιγράφει η ταινία στη σύγχρονή μας Αθήνα. Η δεύτερη είναι η επίθεση των ζόμπι και κάποιων που εκμεταλλεύονται αυτή την κατάσταση. Οι δύο αφηγήσεις δένουν Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

22 Ιολ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΕΒΙΝ

Είναι σπάνιες οι ευκαιρίες που μας δίνει ο κινηματογράφος για να συζητήσουμε τη σχέση της ανάπτυξης του λόγου -προφορικού ή γραπτού- με τη βία έτσι όπως εγγράφεται στην κοινωνία. Αυτή η ταινία «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν» («We need to talk about Kevin»), 2011, όχι μόνο μας δίνει αυτή τη δυνατότητα, αλλά, πολύ περισσότερο, μπορούμε να αναλύσουμε τη βία του λόγου που γεννά, αυτή που εγγράφεται στην κοινωνία, σε οποιαδήποτε μορφή της.

Η μητέρα-δημιουργός

Η μητέρα-δημιουργός

Η αφήγηση μας δείχνει τον Κέβιν πως μεγαλώνει στην οικογένειά του, μέχρι να φτάσει στο τέλος της εφηβείας, όταν θα εκδηλωθεί η βία, με τη σειρά των εγκλημάτων που θα κάνει. Η αφήγηση μπερδεύεται, όσον αφορά στο χρόνο. Τα μέρη της αφήγησης δε βρίσκονται σε μια λογική αλληλουχία. Με αυτό τον τρόπο δομείται ένας «παράλογος» τρόπος αφήγησης που μας βάζει στο λογική του παράλογου και του παραβατικού τρόπου συμπεριφοράς Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

17 Ιολ.

ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΕΓΓΡΑΦΕΤΑΙ;

Κατ’αρχήν είναι σημαντικό γεγονός η παραγωγή της πρώτης ελληνικής ταινίας με θέμα ζόμπι. Η παραγωγή σαν τέτοια απαιτεί ένα καλό προϋπολογισμό, πολλά εφέ και την πολυτέλεια των επιλεγμένων χώρων, έτσι ώστε να ταιριάζουν με το θέμα. Η ταινία του Γιώργου Νούσσια «Το κακό» (2005) δεν είχε μεγάλο προϋπολογισμό, είχε όμως την «πολυτέλεια» να βρει άδειους χώρους για να είναι δυνατό να αποδοθεί ο χώρος της αφήγησης που βρίσκεται ανάμεσα στο φαντασιακό και τον τρόμο. Έτσι είχαμε την πρώτη σχετικά επιτυχημένη ελληνική ταινία, αυτής της θεματολογίας.

to kako foto1

Επειδή όμως δεν ενδιαφέρει τόσο πολύ το θεατή το πως έγινε μια ταινία και οι δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στο σκηνοθέτη και στους παραγωγούς, αλλά το θέμα και η αισθητική της, στο κριτικό σημείωμά μας θα μας απασχολήσει η δομή αυτής της ταινίας, έχοντας όμως υπόψη μας και τις δυσκολίες του εγχειρήματος, στην ελληνική κινηματογραφική βιοτεχνία. Το σημαντικό για αυτή την ταινία είναι ότι στα ειδικά εφέ είναι υπεύθυνοι οι Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος, συνεργάτες εδώ και χρόνια σε χολιγουντιανές παραγωγές Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

29 Ιον.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ

Το να καταγγέλλεις το καπιταλιστικό σύστημα στις ΗΠΑ είναι από μόνο του ένα μεγάλο γεγονός. Μια γενναία πράξη, θα λέγαμε. Ένας από αυτούς που εξασκούν αυτό το αντάρτικο στον κινηματογράφο είναι ο Μάικλ Μουρ. Η μεγάλη ικανότητά του είναι ότι μπορεί και ολοκληρώνει μεγάλες παραγωγές, μέσα στο Χόλιγουντ, έχει καταφέρει να ξεπεράσει τα εμπόδια που βάζει η μεγάλη κινηματογραφική βιομηχανία, όσον αφορά στη διανομή και στην προώθηση τη ταινίας.

CAPITALISM A LOVE STORY foto1

Ο Μουρ ακολουθεί το ρεύμα του direct cinema. Κινηματογραφεί με άμεσο τρόπο αυτό που θέλει να δείξει και επεμβαίνει όσο το δυνατό λιγότερο στο φιλμικό κείμενο. Το μοντάζ είναι πολύ διακριτικό Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

29 Ιον.

2:37

Έξι μαθητές, έξι διαφορετικές ιστορίες και ένας από αυτούς θα αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Η ταινία του 20χρονου Μουράλι Θαλούρι μας αφηγείται τις ιστορίες των έξι μαθητών ενός λυκείου στην Αυστραλία, εκ των οποίων η μια θα καταλήξει δραματικά στην αυτοκτονία, στις 2.37 το μεσημέρι. Ο σκηνοθέτης αποπειράθηκε και αυτός να αυτοκτονήσει ένα χρόνο πριν και με αυτή την ταινία δήλωσε ότι προσπάθησε να διώξει τους δικούς του δαίμονες.

2.37 foto1

Η Αυστραλία είναι σε αυτή την ταινία μια χώρα όπου κυριαρχεί υπόγεια η βία και η κοινωνική αποδόμηση. Ο άνθρωπος οδηγείται σε ακραίες πράξεις, σχεδόν απελπισίας, για να κρατήσει κάποιες άμυνες. Κάποια στιγμή θα λυγίσει και τότε είναι απρόβλεπτη η συμπεριφορά του. Αν στο «Elephant» Συνέχεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΙΝΕΜΑ

25 Ιον.

ΕΝΑΣ «ΚΑΛΟΣ» ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Μια κριτική στο πολιτικό σύστημα που επικρατεί. Έτσι πρέπει να εκλάβουμε την ταινία «Ο υπουργός» («L’exercise de l’Etat», «The minister»), του Pierre Schoeller. Δυστυχώς όμως περιορίζεται μόνο σε μια προφανή κριτική, χωρίς να αφήνει περιθώρια στη φαντασία του θεατή να συμπληρώσει, με τις δικές του ιδέες, αυτό τον κόσμο που προτείνει ο σκηνοθέτης. Η πληθώρα των ειδικών εφέ κάπου κουράζει το θεατή και τον αποπροσανατολίζει.

Η σκηνή που σοκάρει.

Η σκηνή που σοκάρει.

Η ταινία ξεκινά με ένα όνειρο. Μια γυναίκα γυμνή παρουσιάζεται σε έναν άντρα. Βρίσκονται σε ένα δωμάτιο, επιπλωμένο με στιλ κλασικής εποχής. Στην άκρη βρίσκεται ένα κροκόδειλος. Ανοίγει το στόμα του. Η γυναίκα μπουσουλάει και μπαίνει με το κεφάλι της στο στόμα του κροκόδειλου. Αυτός που ονειρεύεται είναι ο υπουργός Συνέχεια