Αρχείο | ψηφιακός κινηματογράφος RSS feed for this section

ΜΟΝΤΑΖ

13 Ιον.

η ψηφιακή επανάσταση

συνέντευξη με τον Thierry Derocles στον Γιάννη Ιωαννίδη

 

Αυτοδίδακτος, ο Thierry Derocles μοντάρει το 1968 την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, το ντοκιμαντέρ «Les neiges de Grenoble» (1968), των Jacques Ertaud και Jean-Jacques Languepin. Ακολουθούν κατόπιν οι «L’escadron volapuk» (1970), του Rene Gilson (η πρώτη του ταινία-μυθοπλασία μεγάλου μήκους), μετά πολλές άλλες ταινίες που υπέγραψαν οι Joel Santoni, Patricia Moraz, Christine Pascal, Denys Granier-Deferre, Pierre-William Glenn, Enki Bilal, Valerie Guignabodet, Jean-Francois Davy, Bertrand Tavernier και ιδίως μια συνεργασία, περισσότερο από 30 χρόνια, με τον Alain Corneau: «Serie noire» (1979), «Le chois des armes» (1981), «Fort Saganne» (1984), «Nocturne indien» (1989), «Le cousin» (1997), «Stupeur et tremblements» (2003), «Les mots bleus» (2005) και «Crime d’amour» (2010).

Ανήκετε στη γενιά που ξεκίνησε να μοντάρει στο φιλμ, κάτι που δε συμβαίνει σήμερα. Πότε κάνατε το βήμα προς τον ψηφιακό κινηματογράφο;

Ξεκίνησα το 1968 μοντάροντας μια από τις δυο «επίσημες» ταινίες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του χειμώνα, στη Grenoble, γυρισμένη σε φιλμ 16mm θετικό. Η κατάρτισή μου έγινε επί του πεδίου. Ήρθα πολύ αργά στο ψηφιακό μοντάζ επειδή δουλεύω μάλλον γρήγορα και το προνόμιο της ταχύτητας του ψηφιακού δε μου φαινόταν αναγκαίο. Συνέχεια