Αρχείο | συνεντεύξεις RSS feed for this section

ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗ

13 Μάι.

ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ

Ο Γιάννης Φραγκούλης

μιλά με τον Αλέξανδρο Παπαδόπουλο

Συναντήσαμε τον Αλέξανδρο Παπαδόπουλο και αυτό ήταν μια ευκαιρία να συζητήσουμε για τη γραφιστική, τη δουλειά του, τη ζωγραφική, τις σχέσεις των δύο, τις προοπτικές που υπάρχουν σε αυτό το επάγγελμα, τελικά πως βοηθά το διαδίκτυο σε αυτό.

sinentefxi alexandros papadopoulos foto1

Από πότε ασχολείσαι με τη γραφιστική και το σχεδιασμό ιστοσελίδων;

Θα έλεγα ότι είμαι ένας γραφίστας νέας γενιάς, με την έννοια ότι δεν έχω περάσει από την παραδοσιακή γραφιστική εντύπου. Η πρώτη μορφή γραφιστικής που ασχολήθηκα ήταν ο σχεδιασμός κινούμενων γραφικών (motion design), κάτι που ξεκίνησα πριν από δέκα χρόνια περίπου Συνέχεια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ

7 Μάι.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΜΙΑΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Ο Wong Karwai συζητά με τους

Michel Ciment, Adrien Gompeaud και Hubert Niogret

Το biopic είναι ένα είδος μορφοποιημένο, με ποιο τρόπο έχετε διηγηθεί, μέσα από αυτό την ιστορία της ταινίας «The grandmaster»;

Την ονομάσαμε «The grandmaster», κατόπιν «The grandmasters», στον πληθυντικό, και κατόπιν επανήλθαμε στο «The grandmaster». Αυτό έχει να κάνει με την προσέγγισή μας. Στην αρχή θέλαμε να διηγηθούμε την ιστορία του Ιπ Μαν, κατόπιν σκεφτήκαμε ότι το θέμα ξεπερνούσε ένα μοναδικό πρόσωπο και θα μπορούσε να είναι η ιστορία των πολεμικών τεχνών και των δασκάλων τους στις πρώτες μέρες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Επανήλθαμε στον Ιπ Μαν επειδή καταλάβαμε ότι το να διηγηθούμε την ιστορία του, ήταν σα να αφηγούμαστε μια πνευματική κατάσταση. Ποια ήταν η ποιότητά του; Ποιος είχε επιλεχθεί για τον τίτλο του Grand Maitre;

Μία από τις μάχες, κάτω απ'τη βροχή.

Μία από τις μάχες, κάτω απ’τη βροχή.

Δεν έχετε κρατήσει παρά κάποια κομμάτια της ζωής του, χωρίς να αναφέρετε ότι συμμετείχε στον εθνικό στρατό, κατόπιν έγινε αρχηγός της αστυνομίας, ούτε ότι ήταν ένας μανιώδης καπνιστής του οπίου, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί σα μια αντίθεση για ένα δάσκαλο των πολεμικών τεχνών Συνέχεια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΩΝ

4 Μάι.

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Η Κινηματογραφική Λέσχη Ευόσμου-Κορδελιού δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη, προβάλλει ταινίες και ακολουθεί μια παράλληλη ζωή με τη θεατρική ομάδα, στον ίδιο Δήμο. Δεν περιορίζεται όμως στην προβολή ταινιών, αλλά έχει ξεκινήσει και την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους, στην αρχή, και μεγάλου μήκους, αργότερα. Η Κινηματογραφική Λέσχη Solaris, στο πλαίσιο της παρουσίασης ανθρώπων του κινηματογράφου που δραστηριοποιούνται στο χώρο της Θεσσαλονίκης, θα παρουσιάσει την Κινηματογραφική Λέσχη Ευόσμου-Κορδελιού την Τετάρτη 8 Μαΐου 2013, στο θέατρο 90 Μοιρών, Φιλίππου 36, κοντά στην πλατεία Αριστοτέλους, ως παραγωγός ταινιών. Με ευκαιρία αυτή την παρουσίαση κάνεμε αυτή τη συνέντευξη.

deltio typou kinimatografiki lesxi evosmou ki i zoi allou mas paei

Πότε δημιουργήθηκε η Κινηματογραφική Λέσχη Ευόσμου;

Η Κινηματογραφική Λέσχη Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου δημιουργήθηκε και ξεκίνησε τη δραστηριότητά της το 2001 παράλληλα με το Δημοτικό κινηματογράφο Ευόσμου. Η Κινηματογραφική λέσχη σήμερα είναι τμήμα της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Κορδελιού-Ευόσμου Συνέχεια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ

1 Μάι.

Η ΓΕΝΙΑ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ

Ένας διάλογος του Κώστα Φέρρη για τα προβλήματα του ελληνικού κινηματογράφου με τον Απόστολο Χατζηπαρασκευαΐδη και το Γιάννη Φραγκούλη*. Ο Κώστας Φέρρης μιλά για τις ταινίες του, την κρίση της ελληνικής κινηματογραφίας, τη γενιά του, τους νέους σκηνοθέτες και προτείνει λύσεις για έναν καλύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Λέει ναι στην εθνική κινηματογραφία και όχι στη δυτική κουλτούρα.

Ο σκηνοθέτης

Ο σκηνοθέτης

Το όνομα Φέρρης είναι συνδεδεμένο με δύο επιτυχίες: το «Ρεμπέτικο» και το «Ω! Babylon». Μιλήστε μας εν συντομία για τη σκηνοθετική σας ιστορία, τη σκηνοθετική σας δουλειά. Έχω γυρίσει επίσης τον «Προμηθέα» και το «Δύο φεγγάρια τον Αύγουστο». Εκ πρώτης όψεως η κάθε μια ταινία μου είναι εντελώς διαφορετική από την άλλη. Αλλά, αν το δεις γενικότερα, θα δεις ότι δεν ασχολούμαι μόνο με τον κινηματογράφο, έχω κάνει και θέατρο και ποίηση και παραγωγή μουσικής και δημοσιογραφία Συνέχεια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΥΠΙΔΗ

31 Μαρ.

Η ΚΑΜΕΡΑ

ΝΑ ΒΟΥΤΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

Ο Γιάννης Καρυπίδης

μιλά με το Γιάννη Φραγκούλη

Μετά την προβολή της ταινίας «Άπληστον κέρδος», ήταν πολύ φυσικό να θέλουμε να κάνουμε μια συζήτηση με το δημιουργό της, όχι μόνο για την ταινία, αλλά και για τα πολιτικά θέματα που η κινηματογραφική αφήγηση επισύρει. Με το Γιάννη Καρυπίδη γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, από τον «Παππού», την ταινία μικρού μήκους που είχε κάνει. Από τότε βούτηξε όλο και περισσότερο στον πολιτικό κινηματογράφο, έδρασε πολιτικά και έβαλε μέσα στη ζωή του την κινηματογραφική τέχνη. Αυτή η βιωματική διαδικασία φαίνεται σε αυτή την τελευταία του ταινία. Το θέμα, εκτός αυτών είναι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, σε όλη την Ελλάδα, τους τελευταίους μήνες. Η συζήτηση που κάναμε, είναι αυτονόητο, έχει έντονο και φορτισμένο πολιτικό χαρακτήρα.

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Καρυπίδης.

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Καρυπίδης.

Πως και για ποιο λόγο αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτό το θέμα; Αυτή, δεν είναι η πρώτη ταινία που κάναμε για αυτό το θέμα. Υπάρχει και η ταινία, «Της γης το χρυσάφι», μπορείς να τη βρεις στο youtube, υπάρχει μια βερσίον 90΄ και μια 36΄. Αυτή έγινε πριν δέκα χρόνια. Τυχαία έγινε, δηλαδή τυχαία ενεπλάκην. Είμαι από την περιοχή, έλειπα, πήγα για μια άλλη δουλειά εκεί, βρήκα ένα παιδικό φίλο. Του λέω: «Τι παίζει εδώ;», μου λέει «Είμαστε σε ύφεση τώρα. Αλλά έχουμε σκληρό αγώνα και θα τον έχουμε για 100 χρόνια με τους χρυσοθήρες». Μου εξήγησε τι γίνεται, στήθηκε η παραγωγή, σε δύο χρόνια έγινε Συνέχεια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

4 Μαρ.

Η ΕΠΑΦΗ

ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Ο Γιάννης Φραγκούλης

συζητά με τον Αντώνη Κιούκα 

Ο λόγος για το «Πάμε Σινεμά;». Το πρόγραμμα αυτό παρουσιάστηκε πριν λίγα χρόνια και έχει ξεκινήσει πάλι στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τα ερώτημα είναι πολλά. Πως αυτό το πρόγραμμα ξεκίνησε; Ποια είναι η χρησιμότητά του; Έχει λειτουργήσει σαν έναυσμα για να ασχοληθούν κάποιο με τον κινηματογράφο; Οι ερωτήσεις ήρθαν αυθόρμητα και ο Αντώνης Κιούκας απάντησε με ευγένεια και ευκρίνεια σε αυτά που τον ρωτήσαμε. Πάμε στην πρώτη ερώτηση. 

sinentefxi antonis kioukas foto1

Πείτε μας πως ξεκίνησε το «Πάμε Σινεμά;»;

Tο «Πάμε Σινεμά;» δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της κοινής δράσης των Υπουργείων Πολιτισμού και Παιδείας για την εισαγωγή στην εκπαίδευση μαθημάτων σχετικά με τις τέχνες και τον πολιτισμό, το 1999, ως πιλοτικό πρόγραμμα. Η ιδέα και ο σχεδιασμός του προγράμματος οφείλεται σε μία δική μου πρωτοβουλία, ως  Αναπληρωτής διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που ήμουν τότε, με τη συνεργασία εκπαιδευτικών και κινηματογραφιστών Συνέχεια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

3 Μαρ.

ΜΕ ΜΕΡΑΚΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΚΟΝΟ

Τι γίνεται όταν μία ομάδα νεαρών εθελοντών ενώνει τις δυνάμεις της και προσφέρει δωρεάν τις γνώσεις και τις εμπειρίες της; Αυτό που τελικά που προκύπτει είναι κάτι πολύ όμορφο. Με  οργανωτή τον κινηματογραφιστή Δημήτρη Καλφάκη, η Μύκονος απέκτησε πλειάδα τμημάτων καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Σε χώρο που παραχώρησε ο  Δήμος Μυκόνου στη Χώρα αλλά και στο δημοτικό σχολείο Άνω Μεράς, όλη την εβδομάδα μικροί και μεγάλοι έχουν τόπο και τρόπο καλλιτεχνικής έκφρασης αλλά και ουσιαστικής γνώσης.

Θεατρικό παιχνίδι

Θεατρικό παιχνίδι

Πως προέκυψε η ιδέα των εθελοντικών μαθημάτων; Πάνω απ την ιδέα, προϋπήρχε μια δίψα. Η δίψα για μάθηση, για επικοινωνία, για ένα πάρε-δώσε ανθρώπινο χωρίς κανένα ενδιάμεσο. Και μια πίστη ότι γίνεται και μάλιστα εύκολα. Πολύ εύκολα.  Για την ιστορία, εμείς εδώ τα ξεκινήσαμε έχοντας βοήθεια από τα Παλούκια της Σαλαμίνας και πατώντας στο δικό τους μπούσουλα τα στήσαμε Συνέχεια

ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ

1 Μαρ.

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ

του Γιάννη Φραγκούλη

Συνάντησα το Χρήστο Νικολέρη πριν πολλά χρόνια. Στο Ηλέκτρα Παλάς, στον ημιόροφο, σε ένα διάλειμμα από το Μάρκετ του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, κάναμε μια συνέντευξη, σε βίντεο, για την εκπομπή Cine πλάνο, που κάναμε τότε. Είχα δει τις ταινίες του, τις μικρού μήκους, και εκτιμούσα πολύ την ακρίβεια της οπτικής και της αφήγησης. Ήταν τότε που το θέμα της «λαθρομετανάστευσης» (όρος που από λάθος έχει επικρατήσει) μας έκαιγε όλους. Και ο Χρήστος Νικολέρης το έβλεπε λίγο ψυχρά, λίγο προσωπικά. Στην αφήγησή του υπήρχε ένα ρήγμα που καλούσε το θεατή να μπει μέσα και να εμπλακεί. Αυτό είναι το ζητούμενο στον κινηματογράφο: να συνδημιουργεί ο θεατής με το σκηνοθέτη. Στην Κινηματογραφική Λέσχη Solaris αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε το σύνολο του έργου του. Την Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013, στο Θέατρο 90 Μοιρών, θα προβληθούν οι ταινίες του και μετά θα συζητήσουμε μαζί του. Μια πρόγευση ας πάρουμε τώρα…

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Νικολέρης.

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Νικολέρης.

Ποιο ήταν το ερέθισμα να ασχοληθείς με τον κινηματογράφο;

Με την φωτογραφία ήρθα σε επαφή από τότε που θυμάμαι να υπάρχω, λόγω της οικογενειακής επιχείρησης. Από παιδί πήγαινα στο φωτογραφείο της οικογένειας και έβλεπα, μάθαινα και βοηθούσα όπου μπορούσα. Ήμουν περίπου δεκατεσσάρων όταν ο πατέρας μου μού χάρισε μια zeiss ikon και ξεκίνησα έτσι να φωτογραφίζω και μόνος μου. Συνέχεια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΤΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗ

5 Δεκ.

ΡΑΒΟΝΤΑΣ ΟΝΕΙΡΑ

ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΡΔΕΛΑ

Μια συζήτηση της Αντουανέττας Αγγελίδη

με το Γιάννη Φραγκούλη

 

Η γνωριμία μου με την Αντουανέττα Αγγελίδη διαρκεί πολλά χρόνια. Παρακολουθώ τη δουλειά της, κυρίως την κινηματογραφική, και κάθε φορά η συνομιλία μαζί της είναι μια γόνιμη ευχαρίστηση, ένα μοίρασμα απόψεων, γνωμών, ιδεών, μια ευκαιρία να μάθω ακόμα περισσότερα. Η Αντουανέττα Αγγελίδη νομίζω ότι μπορεί να τοποθετηθεί στην απόλυτη πρωτοπορία του εικαστικού χώρου, στον οποίο θα πρέπει να εντάξουμε και τον κινηματογράφο, στο συμπαγές πεδίο του Ενιαίου Παραστατικού χώρου. Η τελευταία δουλειά της, η οποία παρουσιάστηκε στην Γκαλερί Χώρος18, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, από τις 2 Νοεμβρίου 2012. Στην Ενιαία Παράσταση συμμετέχει ο θεατής, δημιουργώντας ένα τελικό κείμενο, ολοκληρώνοντας τη διάδραση, όπου εδώ αποκτά όλο το νόημα της. Στη συνέντευξη που ακολουθεί είχαμε την ευκαιρία να αναλύσουμε αυτά τα θέματα.

Ποιητική σκηνή, ονειρική.

Ποιητική σκηνή, ονειρική.

Πως γεννήθηκε η ιδέα αυτής της εγκατάστασης και του τίτλου, «Ράβοντας χωρίς κλωστή».

Ήταν μια πρόταση της Ρένας Παπασπύρου και του Σταύρου Παναγιωτάκη (Χώρος 18-Θεσσαλονίκη). Είχα στο νου μου ένα διάλογο μεταξύ στιγμών από τις ταινίες μου. Κάνοντας δοκιμές in situ ξαφνιάστηκα με το ενδιαφέρον αποτέλεσμα, όταν οι προβολές έπεφταν πάνω σε προβληματικά σημεία του χώρου. Στις ανωμαλίες της οροφής και τις κολώνες που διασπούσαν τον ενιαίο χώρο Συνέχεια

ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ

20 Σεπτ.

Γνωρίσαμε το σκηνοθέτη Χρήστο Δήμα με τον «Αμερικάνο» του, πριν από κάμποσα χρόνια στη Δράμα, το 1999. Η ταινία του  έφυγε από εδώ με το 2ο Βραβείο Μυθοπλασίας, ενώ ακολούθησαν κι άλλες διακρίσεις. Ένας φίλος μου, μού εξομολογήθηκε το πρωί ότι αυτή η ταινία του Δήμα ήταν ο λόγος που αγάπησε το Φεστιβάλ της Δράμας… Κι έκτοτε το υπερασπίζεται με την πένα του αναπόσπαστα όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Χρήστος Δήμας διδάσκοντας τους ηθοποιούς.

Ο ίδιος ο σκηνοθέτης πιστεύει σήμερα ακριβώς αυτό, «το βραβείο είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει, αλλά, από την άλλη, ακόμα κι αν δεν βραβευτείς, αν δεις ότι οι άνθρωποι επικοινωνούν με την ταινία σου, είναι εξίσου χρήσιμο» Συνέχεια