Αρχείο | πολιτική-θεωρία RSS feed for this section

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ;

20 Σεπτ.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Εισαγωγή

Σε πολλούς φαίνεται περίεργο το πώς η Χρυσή Αυγή έχει καταφέρει, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, να αναπτυχθεί τόσο γρήγορα. Καλό θα ήταν να κάναμε μια καλύτερη ανάλυση σε αυτό το πολιτικό φαινόμενο που ονομάζεται Χρυσή Αυγή. Ουσιαστικά θα έπρεπε να αναλύσουμε το φαινόμενο του φασισμού πριν να ασχοληθούμε με αυτό της Χρυσής Αυγής. Σε αυτό το σημείωμα θα αναλύσουμε τις δομές του φασισμού μέσα στην κοινωνία, εν συντομία. Για την ανάλυσή μας θα χρησιμοποιήσουμε ως βασική πηγή το βιβλίο του Βίλχελμ Ράιχ, «Η μαζική ψυχολογία του φασισμού». Μετά θα δούμε την ανάπτυξή του και ειδικότερα στην Ελλάδα, για να μπορέσουμε να κάνουμε μια κριτική αποτίμηση αυτού του φαινομένου. Νομίζουμε ότι ο φασισμός είναι ένα τόσο σοβαρό θέμα που μια πρόχειρη ανάλυση θα μας οδηγούσε λάθος συμπεράσματα που θα είχαν καταστροφικές συνέπειες για την κοινωνία μας.

fasismos eisagogi foto1

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Φαινομενικά είναι πολύ εύκολο να δώσουμε έναν ορισμό στο φασισμό. Ουσιαστικά όμως δεν είναι τόσο απλό. «Στα τέλη του εικοστού αιώνα ο όρος φασισμός παραμένει ίσως ο πιο ασαφής από τους σημαντικούς πολιτικούς όρους Συνέχεια

Advertisements

ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

25 Μάι.

Το κείμενο αυτό είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Το κράτος, η εξουσία, ο σοσιαλισμός», του Νίκου Πουλαντζά, εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1984, το πρωτότυπο είχε εκδοθεί στο Παρίσι, με τίτλο «L’Etat, le pouvoir, le socialisme», εκδόσεις Presses Universitaires de France, το 1978. Είναι το πρώτο μέρος του τρίτου κεφαλαίου, «Ο νόμος», έχει τίτλο «Νόμος και τρομοκρατία», ενώ το δεύτερο μέρος του ίδιου κεφαλαίου έχει τίτλο «Ο σύγχρονος νόμος». Πιστεύουμε ότι η σκέψη του Πουλαντζά είναι ακόμη σύγχρονη και μπορεί να την μεταχειριστεί κάποιος ως ένα εργαλείο για να ερμηνεύσει τη σύγχρονη πραγματικότητα, όπως συμβαίνει και με το μεγαλύτερο μέρος του σοβαρού μαρξιστικού έργου. Για αυτό το λόγο το  δημοσιεύομε ως μια παρακαταθήκη σκέψης που σήμερα είναι χρήσιμη παρά ποτέ. Σήμερα που η βία και ο νόμος (η νομιμότητα) δοκιμάζονται παρά ποτέ, ως έννοιες και ως πρακτικές.

…………………………………………………………………………………………

Το τρίτο παράδειγμα στο οποίο θα σταθώ αφορά τον ρόλο του νόμου. Παράδειγμα που μας ενδιαφέρει για πολλούς λόγους: μας παρέχει κυρίως τη δυνατότητα να θέσουμε με ακρίβεια το ζήτημα της καταστολής στην άσκηση της εξουσίας. Κι από τούτη την άποψη, το καπιταλιστικό Κράτος αποτελεί μια αληθινή τομή σε σχέση με τα προκαπιταλιστικά Κράτη.

Πριν απ’όλα διότι ο νόμος παρουσιάστηκε πολύ αργά, μαζί με το καπιταλιστικό Κράτος και με την ιστορική του συγκρότηση, ως περιορισμός της κρατικής αυθαιρεσίας, και μάλιστα ως φραγμός σε μιαν ορισμένη μορφή άσκηση της βίας. Αυτό ακριβώς το «Κράτος δικαίου» Συνέχεια

Η ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

13 Φεβ.

Η στρατηγική της αστυνομίας για τις τρομοκρατικές επιθέσεις, τις παράνομες ενέργειες και την άρνηση των διαπραγματεύσεων είχε σχεδιασθεί για να δημιουργηθεί μια κατάσταση παρόμοια με αυτή που επιτεύχθηκε: η πολιτική πλευρά της ΕΤΑ παραιτήθηκε από το ρόλο της, να σχεδιάζει την τρομοκρατική στρατηγική, και εστίασε στο πάγωμα των ενεργειών της οργάνωσης. Όσο και αυτή η εκδήλωση ενδιαφέροντος ίσχυε, τόσο το περιεχόμενο του νέου κόμματος, το Sortu, μοιάζει πολύ με αυτό που είχε ζητηθεί από τον Batasuma στη μεταβατική κατάσταση προς τη δημοκρατία: η οργάνωση να μην αυτοπεριοριστεί σε μια γενετική καταγγελία της βίας, αλλά να πάει πιο μακριά αποβάλλοντας την τρομοκρατία της ΕΤΑ, εντάσσοντας τα στοιχεία που θα παράξουν τις δημοκρατικές αρχές.

Αυτό ήταν ένα σημαντικό βήμα του να κατακτηθεί ένα δημοκρατικό επίπεδο: η εξαφάνιση της ΕΤΑ. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί Συνέχεια

Ο ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΪ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ

20 Ιαν.

Αναδημοσιεύουμε αυτό το άρθρο του Λένιν που δημοσιεύτηκε στη «Ζβέζντα», αρ 6, 22 Ιανουαρίου 1911, με υπογραφή Ν. Λένιν, όπως και στα «Άπαντα», τόμος XVII, σελ 49-53. Φωτίζει κάποια σοβαρά σημεία του λενινισμού, δείχνει πως αυτός είναι συνέχεια, αλλά δεν ταυτίζεται με το μαρξισμό, είναι ένα καλό παράδειγμα πολιτικής ανάλυσης που αναδεικνύει τις πολιτικές πλευρές ενός έργου τέχνης, ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, κατά πόσο η Τέχνη είναι και πολιτική.

…………………………………………………………………………………………

Η εποχή που ανήκει ο Λέων Τολστόι και που αντικαθρεφτίζεται τόσο ανάγλυφα στα λαμπρά λογοτεχνικά έργα  και στη διδασκαλία του, αρχίζει Συνέχεια

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

11 Ιαν.

(Δημοσιεύουμε αυτό το άρθρο του Αντόνιο Γκράμσι που μιλά για το ρόλο των εφημερίδων στην κοινωνία και στο πως θα πρέπει να αντιδρά το συνειδητοποιημένο άτομο. Πιστεύουμε ότι είναι σήμερα πιο επίκαιρο.)

Η αστική εφημερίδα είναι η εφημερίδα εμπόρευμα που καθορίζεται από τον εμπορικό ανταγωνισμό μεταξύ των ιδιοκτητών επιχειρήσεων τύπου. Είναι ένα αλλαντοπωλείο όπου ένα συνεργείο φιλόπονων υπαλλήλων κόβει Συνέχεια

ΣΤΑΔΙΑΚΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΑΝ ΜΟΝΑΔΑ

1 Σεπτ.

Συνεχίζοντας την προβληματική μας για την κρίση και ξεκινώντας από το απόσπασμα από το «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ, που αφορά στο δημόσιο χρέος, θα θέλαμε να δούμε πως ιδεολογικοποιείται αυτό που λέμε κρίση, σε οικονομικό επίπεδο, και μπαίνει μέσα σε ένα αξιακό πεδίο, σε επίπεδο ιδεολογίας, κατά συνέπεια στην ηθική και στον τρόπο ζωής της κοινωνίας.

Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

 

Η αστική τάξη προσπαθεί και τα καταφέρνει να εδραιώσει την εξουσία της στα τέλη του 17ου αιώνα, ουσιαστικά με την επιτυχία της Γαλλικής Επανάστασης και με την εκτόπιση των φεουδαρχών και της βασιλικής οικογένειας. Πιο μπροστά, βέβαια, η εκβιομηχάνιση της διαδικασίας της παραγωγής είχε δημιουργήσει μια νέα δυναμική τάξη που αμφισβητούσε τις σχέσεις παραγωγής, το φεουδαλισμό, και ήθελε να επιβάλλει το δικό της Συνέχεια

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ!

26 Αυγ.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια επιλογή του φίλου Λάμπρου Καζάνα, η οποία μας παραχωρήθηκε ευγενικά. Μιλά ουσιαστικά για αυτό που λέμε δημόσιο χρέος. Μπορεί να είναι η ευκαιρία για να ξεκινήσει ένας διάλογος για αυτό που ονομάζουμε σήμερα κρίση και να απαντήσουμε σε μια σειρά από ερωτήματα (όπως: Τι είναι η κρίση; Ποιος φταίει για αυτή; Πως θα βγούμε από αυτή; Πότε ξεκίνησε η κρίση; κ.λπ.). Παραθέτουμε το κείμενο αυτούσιο, με την ορθογραφία της μετάφρασης, όπως έχει δημοσιευτεί στην έκδοση που αναφέρεται, θα είναι ελπίζουμε η εισαγωγή για μια τέτοια κουβέντα.

…………………………………………………………………………………………..

«Το δημόσιο χρέος, δηλαδή το ξεπούλημα του κράτους –αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγματικό ή δημοκρατικό κράτος- βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το μοναδικό κομμάτι του λεγόμενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγματικά στο σύνολο του λαού Συνέχεια